Czas p艂ynie bardzo szybko.

To takie banalne zdanie, a jednak jest w nim wiele prawdy. Niedawno min臋艂o 2 i p贸艂 roku naszej przygody z karmieniem piersi膮.

Po takim czasie mog臋 spokojnie u偶y膰 okre艣lenia „przygoda”. 馃檪 Mam to szcz臋艣cie, 偶e od pierwszych wsp贸lnych dni karmienie piersi膮 przysz艂o mi do艣膰 艂atwo. Znam sporo historii kobiet, kt贸re chc膮c karmi膰 naturalnie swojego maluszka, musia艂y przej艣膰 wyboist膮 drog臋. albo zrezygnowa艂y, bo by艂o to zbyt du偶e wyzwanie. Dla mnie z kolei nie by艂 to jaki艣 nadzwyczajny wyczyn. Nie mia艂am zastoj贸w, kryzys贸w, ch臋ci poddania si臋.

W zasadzie nie wiem dlaczego napisa艂am o tym tak, jakbym ju偶 sko艅czy艂a karmi膰. Mo偶e dlatego, 偶e od d艂u偶szego czasu s膮 to pojedyncze karmienia? Lusia zazwyczaj prosi o mleko raz dziennie – tu偶 po przebudzeniu. Zdarzaj膮 si臋 r贸wnie偶 dni zupe艂nie bez „mleczka mamy”. Zyska艂am w tej kwestii du偶o spokoju wewn臋trznego odk膮d Lusia przesypia noce bez przerw na karmienie.

Wiem jednak, 偶e s膮 mamy i tatusiowie, kt贸rzy musz膮 naprawd臋 „nagimnastykowa膰” si臋, by wyeliminowa膰 nocne pobudki na mleko. Dla nich i wszystkich tych rodzic贸w, kt贸rzy zastanawiaj膮 si臋 jak 艂agodnie zako艅czy膰 karmienie mam bardzo dobr膮 wiadomo艣膰.

Od niedawna polscy rodzice mog膮 skorzysta膰 z wyj膮tkowo pomocnej literatury.聽 聽Wraz z ko艅cem roku 2018 zosta艂a wydana ksi膮偶ka 呕egnamy mleko mamy.聽Napisa艂a j膮 Joanna 艢wiercz – mama ma艂ego ch艂opca, kt贸ry, jak si臋 pewnie domy艣lacie, by艂 ma艂ym wielbicielem mleczka mamy. 馃檪

Bezskutecznie poszukuj膮c ksi膮偶ki o odstawieniu od piersi, Joanna wpad艂a na pomys艂, 偶e sama j膮 napisze. Co prawda jest Ko艂ysanka o piersiach mamy, ale opowiada ona o karmieniu z troch臋 innej strony. Tymczasem 呕egnamy mleko mamy to historia o stopniowym odstawianiu od piersi, kt贸rej bohaterem jest ma艂e dziecko i jego rodzice.

Joanna opowiada o powstaniu ksi膮偶ki i pokazuje jej wn臋trze tutaj.

馃挆馃挆馃挆

O czym jest ksi膮偶ka?

To historia ma艂ego ch艂opca – Kubusia. Poznajemy go jako ma艂ego dzidziusia, karmionego wy艂膮cznie mlekiem mamy. Ch艂opiec ro艣nie, zyskuje nowe umiej臋tno艣ci. Zaczyna je艣膰 sta艂e pokarmy i ju偶 nie potrzebuje mleka tak cz臋sto, jak na pocz膮tku. Mama te偶 chcia艂aby ograniczy膰 cz臋stotliwo艣膰 karmienia. Pewnego dnia m贸wi synkowi, 偶e od tej pory nie b臋dzie pi艂 mleka w nocy…

Doskonale pami臋tam ten trudny moment w naszej historii! Lusia zareagowa艂a dok艂adnie tak, jak bohater ksi膮偶ki – przera藕liwym p艂aczem. Jak to nie ma mleczka!? W przeciwie艅stwie do ksi膮偶kowej mamy ja nie zastosowa艂am buziak贸w-usypiak贸w. To 艣wietny pomys艂, z kt贸rego z pewno艣ci膮 skorzysta艂abym, gdybym mia艂a kiedy艣 podj膮膰 podobn膮 pr贸b臋.

Opr贸cz buziak贸w w ksi膮偶ce jest du偶o mi艂o艣ci, przytulania i ko艂ysania. Jest te偶 kotek, kt贸ry co prawda nie jest bohaterem ksi膮偶ki, ale pojawia si臋 na ka偶dej ilustracji obok wierszyk贸w. Te kr贸tkie rymowanki s膮 bardzo warto艣ciowe i z pewno艣ci膮 mo偶na je wykorzysta膰 w trudnych chwilach. Podpowiadaj膮, co mo偶na zaoferowa膰 dziecku zamiast mleka.

Kiedy zasn膮膰 szybko chcesz,

ulubion膮 ksi膮偶k臋 we藕.

 

Ksi膮偶kowy bohater ro艣nie i potrzebuje coraz mniej mleka mamy. Zdarzaj膮 si臋 dni, kiedy w og贸le nie prosi o mleko, a z czasem te dni przeradzaj膮 si臋 w tygodnie i miesi膮ce. Jednym s艂owem sukces! 馃檪

馃挆馃挆馃挆

Ksi膮偶ka w pi臋kny spos贸b pokazuje relacj臋 mi臋dzy rodzicami i ich dzieckiem, kt贸ra z czasem ewoluuje, zmienia si臋, dojrzewa.

Tytu艂 mo偶e sugerowa膰, 偶e jest to ksi膮偶ka dla dzieci i rodzic贸w, kt贸rzy chc膮 sko艅czy膰 karmienie. Owszem, ksi膮偶ka b臋dzie bardzo pomocna w tym procesie, jednak s膮dz臋, 偶e spodoba si臋 r贸wnie偶 ma艂ym czytelnikom (2-3-latkom), kt贸rych ta kwestia nie dotyczy.

呕egnamy mleko mamy聽to przede wszystkim ksi膮偶ka o blisko艣ci, mi艂o艣ci i wi臋zi pomi臋dzy rodzicami i dzie膰mi.

Z pewno艣ci膮 spodoba si臋 wszystkim, kt贸rzy wychowuj膮 dzieci w duchu pedagogiki Montessori. Tre艣膰 nawi膮zuje do codzienno艣ci, do relacji w rodzinie, nie ma m贸wi膮cych zwierz膮tek ani personifikacji przedmiot贸w nieo偶ywionych.

Pi臋knie ukazana jest rola taty.

Na wi臋kszo艣ci ilustracji聽 i w tek艣cie opr贸cz mamy pojawia si臋 tata – od razu zwraca to uwag臋 czytelnika. Tata przedstawiony jest jako osoba r贸wnie wa偶na dla dziecka, co mama. To oczywiste, 偶e pewne czynno艣ci (czyt. karmienie piersi膮) mo偶e wykona膰 tylko mama, a maluszek lubi si臋 przytula膰 do jej piersi, by uspokoi膰 si臋 lub zasn膮膰. Jednak tata jest ca艂y czas obecny, jest blisko. Gdy przychodz膮 trudne chwile i moment, w kt贸rym ma艂y Kubu艣 ma przesta膰 je艣膰 mleko w nocy to tata wstaje do niego, tata tuli i ko艂ysze. Jakie to wa偶ne! <3

Nie by艂abym szczera, gdybym nie napisa艂a, 偶e jest jedna rzecz, kt贸ra mi si臋 w ksi膮偶ce nie podoba. To聽 nazwanie piersi „cycusiem”. Ma艂y Kubu艣, gdy prosi o mleko mamy m贸wi „Mama, cycy!!!”. Ja od pocz膮tku unika艂am tego stwierdzenia. Wola艂am聽 m贸wi膰 po prostu mleko lub mleczko mamy. Tym samym 艁ucja prosi w艂a艣nie o mleczko, a nie o cycusia. Wie te偶, 偶e mama i inne kobiety maj膮 piersi i doskonale potrafi u偶ywa膰 tego stwierdzenia.

Rozumiem jednak, 偶e cz臋艣膰 rodzic贸w tak w艂a艣nie zwraca si臋 do dzieci i nie jest to dla niech obra藕liwe okre艣lenie, a wr臋cz oczywiste i naturalne. Dla mnie karmienie piersi膮 jest pi臋kne i intymne, natomiast s艂owo „cycu艣”聽ju偶 nie. Nie u偶ywamy rodzinnie tego okre艣lenia, kt贸re wed艂ug nas nie wsp贸艂gra z czynno艣ci膮 karmienia.

Zanim pokaza艂am ksi膮偶k臋 艁ucji przeczyta艂am j膮 sama i uzna艂am, 偶e po prostu zamieni臋 wyraz „cycu艣” na „mleczko” lub „pier艣”. Nie jest to takie 艂atwe w przypadku rymowanego wierszyka, ale te偶 nie jest du偶ym problemem. 馃檪

Po przeczytaniu ksi膮偶ki w samotno艣ci zada艂am te偶 sobie pytanie: „Mo偶e lepiej by艂oby, gdyby bohaterk膮 by艂a dziewczynka?”. Wsp贸lne czytanie szybko rozwia艂o moje w膮tpliwo艣ci. 艁ucja z ch臋ci膮 si臋ga po 呕egnamy… i nie s膮dz臋, 偶e ma to dla niej znaczenie, czy bohaterem ksi膮偶ki jest ch艂opiec czy dziewczynka. Autorka jednak nie wyklucza, 偶e za kilka miesi臋cy pojawi si臋 wersja z dziewczynk膮.

Reakcja Lusi

Kiedy usiad艂y艣my pierwszy raz, by przeczyta膰 呕egnamy mleko mamy by艂am bardzo ciekawa reakcji c贸rki.

Wprawdzie w ksi膮偶kach, kt贸re czytamy pojawia si臋 motyw karmienia piersi膮, ale zwykle karmione s膮 ma艂e dzidziusie. Tutaj ma艂y bohater ro艣nie, a mleko mamy wci膮偶 jest obecne w jego 偶yciu. Na zako艅czenie czytania us艂ysza艂am od Lusi:

Ja te偶 nie potrzebuj臋 ju偶 mleczka!

Wywi膮za艂a si臋 mi臋dzy nami rozmowa, w kt贸rej us艂ysza艂am od 艁ucji, 偶e jest ju偶 du偶膮 dziewczynk膮 i odt膮d nie b臋dzie pi艂a mleka mamy. C贸偶… Nie pi艂a. A偶 do nast臋pnego razu. 馃槈 Nie mia艂am jednak nierealnych oczekiwa艅. By艂am ksi膮偶ki ciekawa, ale na pewno nie liczy艂am, 偶e po jednym przeczytaniu Lusia nagle (w cudowny spos贸b!) zrezygnuje z mleka. W ko艅cu mleko mamy towarzyszy jej od zawsze, a odstawienie to proces, a nie jednorazowe zdarzenie. Dla mnie za艣 karmienie c贸rki piersi膮 nie jest ani uci膮偶liwe, ani wyj膮tkowo trudne. Podchodz臋 do tej kwestii z du偶ym spokojem i elastyczno艣ci膮 i „dajemy sobie jeszcze czas”, a po 呕egnamy mleko mamy z pewno艣ci膮 si臋gniemy jeszcze wiele razy.

呕egnamy mleko mamy

Wydawnictwo: KAJIYA, Krak贸w 2018

Autorka: Joanna 艢wiercz

Ilustracje: Kamila Stankiewicz

Kategoria wiekowa: 2+ (cho膰 z pewno艣ci膮 mo偶na pr贸bowa膰 wcze艣niej)

Koniecznie zajrzyjcie na profil 呕egnamy mleko mamy na Facebooku.

Martyna

馃挆馃挆馃挆

Je偶eli spodoba艂 Ci si臋 ten wpis, kliknij "Lubi臋 to" lub udost臋pnij go swoim znajomym! Dla Ciebie to chwila, a dla nas olbrzymia satysfakcja nakr臋caj膮ca do dzia艂ania! 馃檪
0

6 komentarzy

  1. U nas te偶 jest mleko. Moi rodzice pytaj膮 czy m贸j syn dalej „ci膮gnie cyca” – ma prawie 22 msce. Odpowiadam, 偶e pije mleko lub z piersi, a o innych wnukach nie m贸wi膮, 偶e „ci膮gn膮 butelk臋” przecie偶.

    Ania
    1. Tak, mojej kole偶ance zdarzy艂o si臋 us艂ysze膰 od obcego m臋偶czyzny pytanie: „Czy jeszcze na cycusiu?”. Nie musz臋 pewnie t艂umaczy膰, jak bardzo kr臋puj膮ca by艂a ta sytuacja…

      Sasanki
    2. No w艂a艣nie! Ja (Martyna pisze) us艂ysza艂am od swoich rodzic贸w to samo, gdy 艁ucja by艂a malutka. Przyznam, 偶e troch臋 czasu mi zaj臋艂o, aby ich (a szczeg贸lnie mam臋) oduczy膰 tego stwierdzenia. Mam wra偶enie, 偶e jako艣 dziwacznie „wros艂o” w s艂ownik i nikt nie zastanawia si臋, co tak naprawd臋 m贸wi, gdy wypowiada „cycu艣”. Pomog艂o, jak c贸rka sama zacz臋艂a wo艂a膰, 偶e chce mleczka. Przekr臋ca艂a 艣miesznie to s艂owo i wychodzi艂o jej co艣 na kszta艂t „me艣ta!”. Wtedy by艂o sporo 艣miechu i przestali u偶ywa膰 okre艣le艅 typu „cycu艣, na cycu”. Tymczasem mo偶na jeszcze gorzej powiedzie膰. Moja babcia (czyli Lusi prababcia), gdy zobaczy艂a, 偶e c贸rka pije moje mleko w wieku oko艂o 18 miesi臋cy zapyta艂a: „Jeszcze doi cyca?!”. Co ciekawe, sama te偶 d艂ugo karmi艂a dzieci piersi膮.

      Sasanki

Dodaj komentarz

Tw贸j adres email nie zostanie opublikowany. Pola, kt贸rych wype艂nienie jest wymagane, s膮 oznaczone symbolem *